Konferencję otworzyły dwa wykłady Keitha Harrisona-Broninskiego, prezentujące koncepcję Human Interaction Management (nazwaną przez Howarda Smitha czwartą generacją podejścia procesowego), opierającą się na bezpośrednim wsparciu modelu procesowego dla współdziałania ludzi biorących udział w realizacji procesów. Według koncepcji HIM, działania te opierają się na przypominających struktury fraktalne wzorcach (REACT, AIM), które pozwalają na dynamiczne tworzenie instancji procesów na podstawie wcześniej zdefiniowanych dobrych praktyk. Dzięki takiemu podejściu oraz odpowiedniej organizacji działań zarządczych, firmy zyskują możliwość nieinwazyjnego opisu procedur działania, które w dowolnym momencie mogą być świadomie zmienione w celu szybkiej reakcji na specyfikę napotkanej sytuacji.

 

Wystąpienia Keitha Harrisona-Broninskiego wzbudziły oczywiste emocje oraz doprowadziły do żywiołowej dyskusji zakończonej merytorycznymi wnioskami. Uczestnicy podkreślili z jednej strony innowacyjność podejścia, a z drugiej bezpośrednie nawiązanie do problemów występujących z wdrażaniem podejścia procesowego do zarządzania organizacjami, w których kluczową rolę odgrywa zarządzanie ludźmi.

 

Wykłady Martyna Oulda miały na celu pokazanie sposobu opisywania architektury procesów oraz ich szczegółów uwzględniającego naturalną dla organizacji współbieżność działań (zarówno na poziomie procesów, jak i ról biorących udział w ich realizacji).

 

Martyn Ould, jako prekursor nowej fali podejścia do opisywania procesów, przeprowadził swoje wystąpienia w sposób, który nie pozostawił cienia wątpliwości, jeśli chodzi o zasadność stawianych przez niego tez. Czytelność koncepcji oraz jasne określenie miejsca każdego z definiowanych pojęć w opisie procesowym organizacji zaowocowały gromkimi brawami oraz rzeczowymi dyskusjami związanymi z koniecznością modyfikacji obecnie wykorzystywanych technik modelowania.

 

Wśród osób reprezentujących duże organizacje pewną wątpliwość wzbudził wysoki stopień szczegółowości procesu w metodzie Martyna Oulda. Autor odniósł się do niej w dość bezpośredni sposób: "Złożony model architektury procesów, jaki może wystąpić w dużej organizacji odzwierciedla jedynie wysoki poziom komplikacji jej działania. Każda próba upraszczania tego modelu byłaby swoistą próbą zafałszowania występującej złożoności i doprowadziłaby do oparcia projektów usprawniania procesów na nieprawdziwych przesłankach". Nic dodać, nic ująć.

 

Ismael Chang Ghalimi, jak przystało na inicjatora prac nad obecnymi standardami BPMN oraz BPEL, przedstawił wizję organizacji, w której wdrażanie podejścia procesowego jest jednoznaczne z opracowywaniem sposobu ich wsparcia narzędziami klasy BPMS.

 

Nowatorskie w podejściu prezentowanym przez Ismaela Ghalimiego jest wykorzystanie wsparcia informatycznego, które pomimo swojej złożoności jest przeznaczone dla osób znajdujących się na pograniczu informatyki i zarządzania (nazwanych przez prelegenta analitykami procesowymi). Skuteczne wdrożenie tego typu podejścia (określonego mianem BPM 2.0) jest zdaniem Ismaela Ghalimiego uwarunkowane spełnieniem podstawowych postulatów stanowiących fundament koncepcji BPM 2.0. Są to między innymi: obniżenie początkowych kosztów wdrożenia narzędzi poprzez korzystanie z rozwiązań open-source, wykorzystywanie narzędzi niewymagających programowania (postulat "zero code"), oparcie narzędzi na powszechnie już przyjętych standardach BPEL oraz BPMN.

 

Wizja "wdrażalnych" procesów wywołała żywą dyskusję wśród uczestników konferencji oraz wykładowców, która doprowadziła do wniosku, iż obecnie trudno byłoby wdrożyć tego typu podejście w dużych organizacjach. Aczkolwiek mniejsze firmy, chcąc ograniczyć koszty długotrwałych przedsięwzięć usprawnień procesów, mogą z tej koncepcji korzystać. W przypadku dużych organizacji, niewątpliwą korzyścią ze stosowania BPM 2.0 jest ograniczenie początkowych nakładów związanych z wdrażaniem narzędzi do zarządzania procesami.

 

Konferencję zamknął wykład Artura Kasprzyka, który zaprezentował metodykę procesowego modelowania organizacji opracowaną w firmie AION. Zaplanowany na 45 minut wykład przekształcił się w ponad półtoragodzinną dyskusję dotyczącą konieczności poszerzenia opisu procesowego o te aspekty funkcjonowania organizacji, które są związane z wspierającymi procesowość obszarami takimi jak model informacyjny organizacji, reguły biznesowe oraz wymagania biznesowe. Szersze spojrzenie na procesowość pozwala na dokładniejszą analizę organizacji oraz sprzyja dokonywaniu usprawnień w różnych obszarach jej funkcjonowania. Propozycje opracowane w firmie AION wpisały się dobrze w prezentowane wcześniej koncepcje, czyniąc z nich spójny zestaw technik, możliwych do wykorzystania w przedsięwzięciach związanych z usprawnianiem procesów biznesowych.